کمال خجندی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارۀ 935

1. بینم ابروی تو پیوسته مه نو گه گه

2. آن نبودست که گویند بقله الحرمه

3. دارم از مهر تو گه روشن و گه تیره دو چشم

4. تا سر زلف سیه داری و رخسار چو مه

5. چون روی تشنه دلا جانب سیمین ذقنان

6. پای بیرون منه از ره که بیفتی در چه

7. باش تا نغمه نی گوش کنیم ای صوفی

8. چند بانگ نو و فریاد تو الله الله

9. لاف زد گل بتن نازک تو زیر قبا

10. خواست عذر گنهش لاله و برداشت کله

11. ای خوش آن دم که ببوسیدن رخسار و لبت

12. شمع بنشانم و پیش تو نشیئم آنگه

13. گفته های تو که با آن زده سکه کمال

14. هفت هفت است ولی چون زر خاص ده ده


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* من جلوهٔ شباب ندیدم به عمر خویش
* از دیگران حدیث جوانی شنیده‌ام
شعر کامل
رهی معیری
* ز دریا بدریا سپاه ویست
* جهان زیر فر کلاه ویست
شعر کامل
فردوسی
* بر لعل لبت جان ز سر شرق فشاندن
* سهل است ولی زیره به کرمان نتوان برد
شعر کامل
کمال خجندی