لینک اشتراک گذاری
کپی شد
محتشم کاشانی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 142

1. دادم از دست برون دامن دلبر به عبث

2. به گمانهای غلط رفتم از آن در به عبث

3. چهرهٔ عصمت او یافت تغییر به دروغ

4. مشرب عشرت من گشت مکدر به عبث

5. تیره گشت آینهٔ پاکی آن مه به خلاف

6. شد سیه روز من سوخته اختر به عبث

7. بود در قبضهٔ تسخیر من اقلیم وصال

8. ناکهان باختم آن ملک مسخر به عبث

9. وصل هر نقد که در دامن امیدم ریخت

10. من بی صرفه تلف ساختم اکثر به عبث

11. جامهٔ هجر که بر قامت صبر است دراز

12. بر قد خویش بریدم من ابتر به عبث

13. محتشم گر نشد آشفته دماغت ز جنون

14. به چه دادی ز کف آن زلف معنبر به عبث


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* شب که سرو قامت او شمع این کاشانه بود
* تا سحر گه بر گریزان پر پروانه بود
شعر کامل
صائب تبریزی
* گفتم زمان عشرت دیدی که چون سر آمد
* گفتا خموش حافظ کاین غصه هم سر آید
شعر کامل
حافظ
* آسمان گو مفروش این عظمت کاندر عشق
* خرمن مه به جوی خوشه پروین به دو جو
شعر کامل
حافظ