محتشم کاشانی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 440

1. گرچه ناچار از درت ای سرو رعنا می‌روم

2. از گرفتاری دلم اینجاست هرجا می‌روم

3. رفتنم را بس که میترسم کسی مانع می‌شود

4. می‌روم امروز و می‌گویم که فردا می‌روم

5. رفته خضر ره ز پیش اما من گم کرده پی

6. هست تا سر می‌کشم یا هست تا پا می‌روم

7. عقل و دین و دل که مخصوصند بهر الفتت

8. می‌گذارم با تو وحشی انس تنها می‌روم

9. می‌روم در پی بلای هجر از یاد وصال

10. اشگم از چشم بلا بین میرود تا می‌روم

11. گفتیم کی خواهی آمد باز حال خود بگو

12. حال من در پردهٔ غیب است حالا می‌روم

13. وای بر من محتشم ز غایت بیچارگی

14. در رهی کانرا نهایت نیست پیدا می‌روم


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* کشید از دامن معشوق دست از بیم رسوایی
* همین تقصیر بس تا دامن محشر زلیخا را
شعر کامل
صائب تبریزی
* عاشقانت سوی تو تحفه اگر جان آرند
* به سر تو که همی زیره به کرمان آرند
شعر کامل
سنایی
* بگیر خون خود از جام ارغوانی رنگ
* که یک دو هفته بود جوش ارغوان درباغ
شعر کامل
صائب تبریزی