مولوی_دیوانرباعی ها (فهرست)

رباعی شمارهٔ 1701

1. ای آنکه مرا دهر زبان میدانی

2. ور زانکه ببندند دهان میدانی

3. ور جان و دلم نهان شود زیر زمین

4. شاد است روانم که روان میدانی


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* گویی که رشته های عقیقست و لاژورد
* از لاله و بنفشه همه روی مرغزار
شعر کامل
فرخی سیستانی
* بدین رواق زبرجد نوشته‌اند به زر
* که جز نکویی اهل کرم نخواهد ماند
شعر کامل
حافظ
* دستی که ریزشی نکند شاخ بی برست
* نخلی که میوه ای ندهد خشک بهترست
شعر کامل
صائب تبریزی