لینک اشتراک گذاری
کپی شد
مولوی_دیوانرباعی ها
رباعی شمارهٔ 1111 : آن خوش سخنان که ما بگفتیم به هم
رباعی شمارهٔ 1112 : آنکس که به آب دیده‌اش میجویم
رباعی شمارهٔ 1113 : آن کس که ببست خواب ما را بستم
رباعی شمارهٔ 1114 : آنم که چو غمخوار شوم من شادم
رباعی شمارهٔ 1115 : آن وقت آمد که ما به تو پردازیم
رباعی شمارهٔ 1116 : آنها که به پیش دلستان می‌کردم
رباعی شمارهٔ 1117 : آواز تو بشنوم خوش آوازه شوم
رباعی شمارهٔ 1118 : آواز سرافیل طرب میرسدم
رباعی شمارهٔ 1119 : از باد همه پیام او میشنوم
رباعی شمارهٔ 1120 : از بسکه به نزدیک توام من دورم
رباعی شمارهٔ 1121 : از بلبل سرمست نوائی شنوم
رباعی شمارهٔ 1122 : از بهر تو صد بار ملامت بکشم
رباعی شمارهٔ 1123 : از بهر تو گر جان بدهم خوش میرم
رباعی شمارهٔ 1124 : از ثور فلک شیر وفا میدوشم
رباعی شمارهٔ 1125 : از چشم تو سحر مطلق آموخته‌ام
رباعی شمارهٔ 1126 : از جوی خوشاب دوست آبی خوردم
رباعی شمارهٔ 1127 : از خاک در تو چون جدا می‌باشم
رباعی شمارهٔ 1128 : از خویشتن بجستن آرزو میکندم
رباعی شمارهٔ 1129 : از خویش خوشم نی نباشد خوشیم
رباعی شمارهٔ 1130 : از درد همیشه من دوا می‌بینم
رباعی شمارهٔ 1131 : از روی تو من همیشه گلشن بودم
رباعی شمارهٔ 1132 : از سوز غم تو آتش میطلبم
رباعی شمارهٔ 1133 : از شور و جنون رشک جنان را بزدم
رباعی شمارهٔ 1134 : از صنع برآیم بر صانع باشم
رباعی شمارهٔ 1135 : از طبع ملول دوست ما می‌دانیم
رباعی شمارهٔ 1136 : از عشق تو گشتم ارغنون عالم
رباعی شمارهٔ 1137 : از عشق تو من بلند قد می‌گردم
رباعی شمارهٔ 1138 : از مطبخ غمهاش بلا میرسدم
رباعی شمارهٔ 1139 : از هرچه که آن خوشست نهی است مدام
رباعی شمارهٔ 1140 : اسرار ز دست دادمی نتوانم

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* دستگیری نتوان داشت توقع ز غریق
* اهل دنیا همه درمانده تر از یکدگرند
شعر کامل
صائب تبریزی
* بده ساقی می باقی که در جنت نخواهی یافت
* کنار آب رکن آباد و گلگشت مصلا را
شعر کامل
حافظ
* تیره روزان جهان را به چراغی دریاب
* تا پس از مرگ ترا شمع مزاری باشد
شعر کامل
صائب تبریزی