اوحدی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 341

1. روز وداع گریه نه در حد دیده بود

2. توفان اشک تا به گریبان رسیده بود

3. نزدیک بود کز غم من ناله برکشد

4. از دور هر که نالهٔ زارم شنیده بود

5. دیدی که: چون به خون دلم تیغ برکشید؟

6. آن کس که جان بخوش دلش پروریده بود

7. آن سست عهد سرکش بدمهر سنگدل

8. ما را به هیچ داد، که ارزان خریده بود

9. چون مرغ وحشی از قفس تن رمیده شد

10. آن دل، که در پناه رخش آرمیده بود

11. زان دردمند شد تن مسکین، که مدتی

12. دل درد آن دو نرگس بیمار چیده بود

13. روز وداع دل بشد از دست و حیف نیست

14. کان روز اوحدی طمع از جان بریده بود


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* هر دانۀ اشکی که به راه تو فشاندم
* از فیض وفا، مهر گیاهی شد و برخاست
شعر کامل
حزین لاهیجی
* نرگس که فلک چشم و چراغ چمنش کرد
* چشم تو سرافکنده به هر انجمنش کرد
شعر کامل
فروغی بسطامی
* گفتم روم به خواب و ببینم جمال دوست
* حافظ ز آه و ناله امانم نمی‌دهد
شعر کامل
حافظ