اوحدی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 739

1. یارب! تو دوش با که به شادی نشسته‌ای؟

2. کامروز بی‌غم از در ما باز جسته‌ای

3. از روی عشوه بند قبا را گشاده باز

4. وز راه شیوه طرف کله بر شکسته‌ای

5. سیم از میان ببرده و در کیسه ریخته

6. زر در کمر کشیده و بر کوه بسته‌ای

7. امروز گو: شکفته مشو هیچ گل، که تو

8. صد گلبن شکفته و صد لاله دسته‌ای

9. گل نقل نیست باده بنه، کز دهان و لب

10. یک خانه شهد و شکر و عناب و پسته‌ای

11. برخیز و شمع را بنشان، یا بهل چنان

12. تا شمع بیندت که چنین خوش نشسته‌ای

13. گر دیگری ز حسرت او غصه میخورد

14. ای اوحدی، تو باری ازین غصه راسته‌ای


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* چون صدف هرکس که دندان بر سر دندان نهد
* سینه اش بی گفتگو گنجینه دریا شود
شعر کامل
صائب تبریزی
* با خیال یار صحبت داشتن خوش دولتی است
* می برم غیرت بر آن عاشق که تنها می شود
شعر کامل
صائب تبریزی
* باد بهار می‌وزد از گلستان شاه
* و از ژاله باده در قدح لاله می‌رود
شعر کامل
حافظ