سعدی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 417

1. سخن عشق تو بی آن که برآید به زبانم

2. رنگ رخساره خبر می‌دهد از حال نهانم

3. گاه گویم که بنالم ز پریشانی حالم

4. بازگویم که عیانست چه حاجت به بیانم

5. هیچم از دنیی و عقبی نبرد گوشه خاطر

6. که به دیدار تو شغلست و فراغ از دو جهانم

7. گر چنانست که روی من مسکین گدا را

8. به در غیر ببینی ز در خویش برانم

9. من در اندیشه آنم که روان بر تو فشانم

10. نه در اندیشه که خود را ز کمندت برهانم

11. گر تو شیرین زمانی نظری نیز به من کن

12. که به دیوانگی از عشق تو فرهاد زمانم

13. نه مرا طاقت غربت نه تو را خاطر قربت

14. دل نهادم به صبوری که جز این چاره ندانم

15. من همان روز بگفتم که طریق تو گرفتم

16. که به جانان نرسم تا نرسد کار به جانم

17. درم از دیده چکانست به یاد لب لعلت

18. نگهی باز به من کن که بسی در بچکانم

19. سخن از نیمه بریدم که نگه کردم و دیدم

20. که به پایان رسدم عمر و به پایان نرسانم


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* گر بهم می‌زدم امشب مژهٔ پر نم را
* آب می‌برد به یک چشم زدن عالم را
شعر کامل
محتشم کاشانی
* صبح محشر سر زد و تخم امیدم سر نزد
* در چه ساعت یارب این یوسف به چاه افتاده است؟
شعر کامل
صائب تبریزی
* در آفتاب قیامت چه کار خواهی کرد؟
* اگر به سایه گریزی ز آفتاب اینجا
شعر کامل
صائب تبریزی