سعدی_مواعظغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 28

1. وقت آنست که ضعف آید و نیرو برود

2. قدرت از منطق شیرین سخنگو برود

3. ناگهی باد خزان آید و این رونق و آب

4. که تو می‌بینی ازین گلبن خوشبو برود

5. پایم از قوت رفتار فرو خواهد ماند

6. خنک آن کس که حذر گیرد و نیکو برود

7. تا به روزی که به جوی شده بازآید آب

8. یعلم‌الله که اگر گریه گریه کنم جو برود

9. من و فردوس بدین نقد بضاعت که مراست؟

10. اهرمن را که گذارد که به مینو برود؟

11. سعیم اینست که در آتش اندیشه چو عود

12. خویشتن سوخته‌ام تا به جهان بو برود

13. همه سرمایهٔ سعدی سخن شیرین بود

14. وین ازو ماند که چه با او برود


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* از متاع عاریت بر خود دکانی چیده ام
* وام خود خواهد ز من هر دم طلبکاری جدا
شعر کامل
صائب تبریزی
* نگشاید فقیر روزۀ خویش
* جز به نان جوین و ترّه و دوغ
شعر کامل
جامی
* آن زلف مکن شانه که زنجیر دل ماست
* بر هم مزن آن سلسله را شانه نگه دار
شعر کامل
وحشی بافقی