صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 1499

1. گریه ابر بهار از دل پر درد من است

2. چهره زرد خزان از نفس سرد من است

3. به چه تقریب مه از هاله حصاری شده است؟

4. گر نه شرمنده ز حسن مه شبگرد من است

5. غوطه در چشمه شمشیر زدن آسان نیست

6. جای رحم است بر آن کس که هماورد من است

7. پسته پوچ محال است که خندان گردد

8. سینه چاک گواه دل پر درد من است

9. سالها شد که برون رفته ام از خود صائب

10. آنچه مانده است درین عرصه به جا، گرد من است


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* گویند سنگ لعل شود در مقام صبر
* آری شود ولیک به خون جگر شود
شعر کامل
حافظ
* باز خون دلم از دیده روان خواهد شد
* چشمم از هر مژه خونابه فشان خواهد شد
شعر کامل
جامی
* خاموش که سرمستم بربست کسی دستم
* اندیشه پریشان شد تا باد چنین بادا
شعر کامل
مولوی