1. مایه پرورش عالم اسباب یکی است

2. باغ هر چند به صد رنگ بود آب یکی است

3. لطف چون قهر مرا زیر و زبر می سازد

4. نسبت سیل به این خانه و مهتاب یکی است

5. محو دیدار ندارد خبر از لطف و عتاب

6. چشم حیرت زدگان را نمک و خواب یکی است

7. غافل از مستی حسنی ز جگرسوختگان

8. داغ در چشم تو و لاله سیراب یکی است

9. چه کنم آه که در دیده بی پروایان

10. صبر آیینه و بیتابی سیماب یکی است

11. عجز و قدرت نشود مانع بیباکی عشق

12. خانه شاه و گدا در ره سیلاب یکی است

13. قانع از قامت یارست به خمیازه خشک

14. بخت آغوش من و طالع محراب یکی است

15. دل سودازده را مایه سرگردانی است

16. حلقه چشم تو و حلقه گرداب یکی است

17. نیست در مشرب من ساده و نوخط را فرق

18. درد پیش من مخمور و می ناب یکی است

19. رشته جان من و رشته آن موی کمر

20. چون نپیچند به یکدیگر اگر تاب یکی است؟

21. در میان گل و مل نیست دورنگی صائب

22. مدت جوش گل و جوش می ناب یکی است