صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 1744

1. گشاد دل به سخنهای آشنا بسته است

2. نشاط گل به سبکدستی صبا بسته است

3. تو گم نگشته ای از خویشتن، چه می دانی

4. که شمع رشته به انگشت خود چرا بسته است؟

5. مکن ملاحظه از شرم، حرف ما بشنو

6. که این طلسم به یک حرف آشنا بسته است

7. ز نقش اطلس و دیبا موافقت مطلب

8. که نقشهای موافق به بوریا بسته است

9. گناه روی به آیینه می کند نسبت

10. سیه دلی که کمر در شکست ما بسته است

11. چو موج محو شو اینجا که تخته تعلیم

12. در رسیدن دریا به ناخدا بسته است

13. ندیده سختی از ایام، دل نگردد نرم

14. که روسفیدی گندم به آسیا بسته است

15. فراغبال درین بوستان نمی باشد

16. که بوی سنبل و گل، دام در هوا بسته است

17. قدم ز خاک شهیدان کشیده ای عمری است

18. نصیحت که به پای تو این حنا بسته است؟

19. نماند ناخن تدبیر در کفم صائب

20. که این گره به سر زلف مدعا بسته است؟


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* چون به رنگ زرد من بر می خورد برگ خزان
* زعفران می مالد از خجلت به روی خویشتن
شعر کامل
صائب تبریزی
* در جستجوی اهل دلی عمر ما گذشت
* جان در هوای گوهر نایاب داده ایم
شعر کامل
رهی معیری
* جفا مکن که نماند جهان و هرچه دروست
* وفا و صحبت یاران مهربان ماند
شعر کامل
سعدی