لینک اشتراک گذاری
کپی شد
صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 1913

1. شاخی که چار فصل پر از میوه و گل است

2. دست ز کار رفته اهل توکل است

3. چون عاشقی کند به دل جمع عندلیب؟

4. در گلشنی که غنچه پریشانتر از گل است

5. نقش مراد دیده جوهرشناس ماست

6. چین جبین که جوهر تیغ تغافل است

7. زان خال عنبرین نتوان سرسری گذشت

8. هر نقطه زین صحیفه محل تأمل است

9. صائب درین زمانه نمکدان عشق را

10. شوری که مانده است همین شور بلبل است


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* من چه دارم درنظر تا دل به آن خرم کنم؟
* پسته از یاد شکر در پوست خندان می شود
شعر کامل
صائب تبریزی
* عارفی کو که کند فهم زبان سوسن
* تا بپرسد که چرا رفت و چرا بازآمد
شعر کامل
حافظ
* عقل را پنداشتم در عشق تدبیری بود
* من نخواهم کرد دیگر تکیه بر پندار خویش
شعر کامل
سعدی