صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 2114

1. خمخانه افلاک تهی ساخته ماست

2. دیری است که این میکده پرداخته ماست

3. آن گوهر نایاب که در بحر نگنجد

4. در سینه غواص نفس باخته ماست

5. سیلاب خس و خار وجودست جهان را

6. رازی که نهان در دل بگداخته ماست

7. یک سرو به آزادی ما نیست درین باغ

8. از صبح ازل این علم افراخته ماست

9. بس چشمه که از دیده خورشید گشاید

10. نوری که در آیینه پرداخته ماست

11. با همت ما روی زمین دامن خالی است

12. برداشته نه فلک انداخته ماست

13. رنگینی دارست ز بیباکی منصور

14. رعنایی سرو از نظر فاخته ماست

15. صبحی که ازو شور در آفاق فتاده است

16. فردی ز بیاض نفس باخته ماست

17. هر چند کسی نیست به افتادگی ما

18. از چرخ مگویید، که انداخته ماست

19. صائب که بر او نغمه طرازی است مسلم

20. خون در دلش از ناله بگداخته ماست


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* گلی دیدم نچیدم بامدادش
* دریغا چون شب آمد برد بادش
شعر کامل
نظامی
* دل تو چون گل رعنا دو رنگ افتاده است
* وگرنه حسن خزان و بهار یکدست است
شعر کامل
صائب تبریزی
* دارم به شاهی دسترس، کاو منبع فیض است و بس
* در سایهٔ بال مگس، شاهین پران پرورد
شعر کامل
فروغی بسطامی