لینک اشتراک گذاری
کپی شد
صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 2372

1. گرچه انفاس گرامی سینه صرف آه کرد

2. اینقدر شد دانه خود را جدا از کاه کرد

3. تا نگارین شد زمی دست سبو در زیر سر

4. دست ارباب طمع را از طلب کوتاه کرد

5. بی وداع ما سفر کردن نه از آداب بود

6. می توانستیم آخر همتی همراه کرده

7. برگ را پنهان کند بسیاری بار درخت

8. کثرت نعمت زبان شکر را کوتاه کرد

9. رنگها در روز روشن می نماید خویش را

10. از سیه کاری مرا موی سفید آگاه کرد

11. با خس و خاشاک، صائب موجه دریا نکرد

12. آنچه با ما ساده لوحان آب زیر کاه کرد


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* ای که گفتی هیچ مشکل چون فراق یار نیست
* گر امید وصل باشد همچنان دشوار نیست
شعر کامل
سعدی
* شگفت نیست دلم چون انار اگر بکفد
* که قطره قطره خونش به ناردان ماند
شعر کامل
سعدی
* کنون کوه و بیابانرا نبات از عودتر باشد
* کنون شاخ درختانرا لباس از پرنیان باشد
شعر کامل
فرخی سیستانی