صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 289

1. تا شد از صدق طلب چون صبح، روشن جان ما

2. از تنور سرد، آید گرم بیرون نان ما

3. از خزف ناز گهر از بردباری می کشیم

4. سنگ کم گردد تمام از پله میزان ما

5. رزق ما آید به پای میهمان از خوان غیب

6. میزبان ماست هر کس می شود مهمان ما

7. ما به تردستی زبان خصم کوته می کنیم

8. سبز سازد خار دامنگیر را دامان ما

9. نشأه رطل گران از سنگ می یابیم ما

10. هست در آزادی اطفال گلریزان ما

11. می کنیم از ترزبانی دشمنان را مهربان

12. می کند شیرین زمین شور را باران ما

13. نیست چون آیینه تصویر، امید نجات

14. عکس روی یار را از دیده حیران ما

15. غافلان را شهپر طاوس می آید به چشم

16. بس که رنگین شد ز الوان گنه دامان ما

17. در گرفتاری ز بس ثابت قدم افتاده ایم

18. برنخیزد ناله از زنجیر در زندان ما

19. ما ز گل پیراهنان صائب به بویی قانعیم

20. از نسیمی یوسفستان می شود زندان ما


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* می شود از سنگ طفلان چون تن مجنون کبود
* خال لیلی جامه در نیل مصیبت می زند
شعر کامل
صائب تبریزی
* ماجرا کم کن و بازآ که مرا مردم چشم
* خرقه از سر به درآورد و به شکرانه بسوخت
شعر کامل
حافظ
* نقل هر جور که از خلق کریمت کردند
* قول صاحب غرضان است تو آن‌ها نکنی
شعر کامل
حافظ