صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 3389

1. باد اگر پرده ز رخساره یار اندازد

2. لرزه بر دست نگارین بهار اندازد

3. آب آیینه ز شرم خط او چون خس و خار

4. هر نفس جوهر خود را به کنار اندازد

5. شرم رخسار تو صد پرده خونین از گل

6. هر سر سال به رخسار بهار اندازد

7. زلف رخساره خورشید شود شبگیرم

8. شوق اگر سایه بر این مشت غبار اندازد

9. پیشگاه حرم و دیر گریبان چاک است

10. تا کجا غمزه او طرح شکار اندازد

11. گر مرا حوصله فقر نباشد چه عجب

12. که تهیدستی، آتش به چنار اندازد

13. کلک صائب چو گشاید گره از زلف سخن

14. تاب در نافه آهوی تتار اندازد


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* برگ نسرین ترا بی خار می‌یابم هنوز
* باغ رخسارت پر از گلنار می‌یابم هنوز
شعر کامل
خواجوی کرمانی
* از تنگی دل است که کم گریه می کنم
* مینای غنچه زود نریزد گلاب را
شعر کامل
صائب تبریزی
* عشق چو دل را به سوی خویش خواند
* دل ز همه خلق رمیدن گرفت
شعر کامل
مولوی