صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 3812

1. مرا ز باده گلگون دماغ می سوزد

2. چو لاله باده من در ایاغ می سوزد

3. ز می چراغ دگرها اگر شود روشن

4. مرا ز باده روشن دماغ می سوزد

5. به عشق لاله عذاران علاقه ای است مرا

6. که من کباب شوم هر که داغ می سوزد

7. ز بیکسی بجز از داغ ناامیدی نیست

8. مرا کسی که به بالین چراغ می سوزد

9. برد به خرمن مقصود ره سبکسیری

10. که همچو برق نفس در سراغ می سوزد

11. دگر کدام گل آتشین شکفته شده است؟

12. که عندلیب ز بیرون باغ می سوزد

13. سیاهی از شب عاشق نمی برد زحمت

14. اگرچه شب همه شب چون چراغ می سوزد

15. مرا ز نشو و نما نیست بهره، ابر بهار

16. عبث به تربیت من دماغ می سوزد

17. بود ملال به مقدار مال هرکس را

18. به قدر روغن خود هر چراغ می سوزد

19. خیال روی که صائب مراست در دل گرم؟

20. که اشک چون گهر شبچراغ می سوزد


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* این یک نفس که دیده ما میهمان توست
* آیینه پیش رو نگذاری چه می شود
شعر کامل
صائب تبریزی
* ریشه نخل کهنسال از جوان افزون ترست
* بیشتر دلبستگی باشد به دنیا پیر را
شعر کامل
صائب تبریزی
* لاله ساغرگیر و نرگس مست و بر ما نام فسق
* داوری دارم بسی یا رب که را داور کنم
شعر کامل
حافظ