صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 4937

1. اگر صیدی برد جان از نگاه ناوک اندازش

2. به یک انداز آرد درکمند خویش آوازش

3. بت خوش نغمه من قدر عاشق رانمی داند

4. که دارد عندلیب خانه زاری همچو آوازش

5. به شکر خنده آن لب چراایمان نیارد گل؟

6. که پرورده است عمری درکنار خویش اعجازش

7. چه یکرنگی است با هم عشق عالمسوز وآتش را

8. که رسواتر شود از پرده پوشی خرده رازش

9. به دام زلف کافر کیش اوصائب من آن مرغم

10. که از ذوق گرفتاری ز خاطر رفت پروازش


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* آب رود نیل را از دست ناید رفع آن
* عشق یوسف بر زلیخا چون کشید انگشت نیل
شعر کامل
محتشم کاشانی
* لب به هر طعمه میالای که دندان شکند
* بر سر خوان فرومایه ز پالودۀ قند
شعر کامل
جامی
* چشمم از آینه داران خط و خالش گشت
* لبم از بوسه ربایان بر و دوشش باد
شعر کامل
حافظ