لینک اشتراک گذاری
کپی شد
صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 5191

1. آزرده است گوشه نشین ازوداع خلق

2. غافل که اتصال حق است انقطاع خلق

3. در اختلاط خلق ضررهاست، زینهار

4. بگذر ز خلق و صحبت بی انتفاع خلق

5. جانسوزتر زمرگ طبیعی است فوت وقت

6. کاین انقطاع حق بود آن انقطاع خلق

7. بر اجتماع خلق مکن تکیه کز غرور

8. گوساله را خدای کند اجتماع خلق

9. صائب به یاد حق ز جهان صلح کرده ایم

10. فارغ نشسته ایم ز صلح ونزاع خلق


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* نشان مردمی در مردم عالم نمی یابم
* اگر دارد وجودی مردمی، مردم گیا دارد
شعر کامل
صائب تبریزی
* پی افگندم از نظم کاخی بلند
* که از باد و بارانش نیاید گزند
شعر کامل
فردوسی
* خوش است خلوت اگر یار یار من باشد
* نه من بسوزم و او شمع انجمن باشد
شعر کامل
حافظ