صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 5639

1. منم آن سیل که دریا نکند خاموشم

2. کوه را کشتی طوفان زده سازد جوشم

3. از ملامت نکنم شکوه ز بی حوصلگی

4. سخن تلخ می تلخ بود در گوشم

5. جوش من لنگر آرام نمی داند چیست

6. نیست چون باده نارس دو سه روزی جوشم

7. از خرابات مغان پای بروی نگذارم

8. تا سبو دست نوازش نکشد بر دوشم

9. چشم پرکار بتان ساغر خالی است مرا

10. می گلرنگ چه باشد که رباید هوشم

11. نیم ایمن ز پشیمانی بی انصافان

12. به زر قلب اگر یوسف خود بفروشم

13. گر چه از شمع تهی نیست کنارم شبها

14. دایم از شرم چو محراب تهی آغوشم

15. نیست از نوش چو زنبور بجز نیش مرا

16. اگر چه نه دایره شد شان عسل از نوشم

17. منم آن کودک بدخو که ز ناسازی دل

18. نتوان کرد به کام دو جهان خاموشم

19. چون به پای خم می سر نگذارم صائب؟

20. من که از باده گلرنگ فزاید هوشم


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* چون صدف در پرده های دل نهفتم اشک را
* گوهر خود را به هر بیدرد ننمودم چو شمع
شعر کامل
صائب تبریزی
* من چه دارم درنظر تا دل به آن خرم کنم؟
* پسته از یاد شکر در پوست خندان می شود
شعر کامل
صائب تبریزی
* آن کوزه بر کفم نه کآب حیات دارد
* هم طعم نار دارد هم رنگ ناردانه
شعر کامل
سعدی