لینک اشتراک گذاری
کپی شد
صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 6753

1. مکن تقصیر در افسوس تا جان در بدن داری

2. که بهر لب گزیدن سی محرک در دهن داری

3. جهان از تنگ خلقی بر تو زندانی است پروحشت

4. وگرنه یوسفستان است اگر خلق حسن داری

5. به غربت گر شوی قانع، گل بی خار می گردد

6. همان خاری که در پیراهن از شوق وطن داری

7. مهیا باش زخم گاز را در پرده شبها

8. زبان آتشین چون شمع تا در انجمن داری

9. بپوشان از دو عالم دیده و مستانه راهی شو

10. اگر امید افتادن در آن چاه ذقن داری

11. مهیا باش صائب زخم چندین خار بی گل را

12. گل بی خاری از دوران اگر در پیرهن داری


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* صاف چون آیینه می باید شدن با خوب و زشت
* هیچ چیز از هیچ کس در دل نمی باید گرفت
شعر کامل
صائب تبریزی
* بی تو حرامست به خلوت نشست
* حیف بود در به چنین روی بست
شعر کامل
سعدی
* از آن به دیر مغانم عزیز می‌دارند
* که آتشی که نمیرد همیشه در دل ماست
شعر کامل
حافظ