لینک اشتراک گذاری
کپی شد
صائب تبریزی_دیوانغزل ها
غزل شمارهٔ 5311 : چشم سوزن خیره گردد از صفای خرقه ام
غزل شمارهٔ 5312 : شد گل صد برگ خار از اشک خوش پرگاله ام
غزل شمارهٔ 5313 : بس که باشد شکوه های آتشین در نامه ام
غزل شمارهٔ 5314 : بس که محکم کرده در سستی بنا کاشانه ام
غزل شمارهٔ 5315 : از سواد شهر وحشت می کند دیوانه ام
غزل شمارهٔ 5316 : مومنی را می کند آزاد از قید فرنگ
غزل شمارهٔ 5317 : نیست از عزلت غباری بر دل دیوانه ام
غزل شمارهٔ 5318 : در نبندد چون کمان برروی مهمان خانه ام
غزل شمارهٔ 5319 : ساغر می کی بشوید گرد غم از سینه ام
غزل شمارهٔ 5320 : نیست از گردون غباری بردل بی کینه ام
غزل شمارهٔ 5321 : صاف چون صبح است با عالم دل بی کینه ام
غزل شمارهٔ 5322 : بس که از نادیدنی دارد غبار آیینه ام
غزل شمارهٔ 5323 : کم نگردد میهمان از خانه چون آیینه ام
غزل شمارهٔ 5324 : شد جهان پر نور تا دل را مصفا ساختم
غزل شمارهٔ 5325 : گفتگوی عشق را من در میان انداختم
غزل شمارهٔ 5326 : زان لب جان بخش با خط معنبر ساختم
غزل شمارهٔ 5327 : از فروغ حسن گل درآشیان می سوختم
غزل شمارهٔ 5328 : از هوای تر بر افروزد چراغ عشرتم
غزل شمارهٔ 5329 : راه حرفی پیش ان لب چون سخن می خواستم
غزل شمارهٔ 5330 : من به آب و نان اگر چون بیغمان می زیستم
غزل شمارهٔ 5331 : گر چه در تعمیر جسمم غافل از دل نیستم
غزل شمارهٔ 5332 : گر نگردد بر مرادم چرخ در غم نیستم
غزل شمارهٔ 5333 : شهری عشقم چو مجنون در بیابان نیستم
غزل شمارهٔ 5334 : تا ز اهل حیرتم خاطر پریشان نیستم
غزل شمارهٔ 5335 : من حریف ننگ و عار بیوفایی نیستم
غزل شمارهٔ 5336 : چون صدف دستی که از بهر گهر برداشتم
غزل شمارهٔ 5337 : شب که آن آیینه رو را در برابر داشتم
غزل شمارهٔ 5338 : در غریبی گشت صرف نامجویی چون عقیق
غزل شمارهٔ 5339 : یاد ایامی که شور عشق بلبل داشتم
غزل شمارهٔ 5340 : یاد ایامی که رو برروی جانان داشتم

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* آدم مسکین به یک خامی که در فردوس کرد
* چاک شد چون دانه گندم دل اولاد او
شعر کامل
صائب تبریزی
* بامداد آن لعبت خوش لب ز بهر بوی خوش
* چون گلاب پارسی بر زلف مشک‌آگین زند
شعر کامل
امیر معزی
* صبر طلب می کنند از دل شیدا
* همچو براتی که بر خراب نویسند
شعر کامل
امیرخسرو دهلوی