سیف فرغانی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 302

1. جرعه یی می نخورده از دستش

2. بیخودم کرد نرگس مستش

3. هرکه از جام عشق او می خورد

4. توبه گر سنگ بود بشکستش

5. بکسی مبتلا شدم که نرست

6. مرغ از دام و ماهی از شستش

7. بهمه جای می رود حکمش

8. بهمه کس همی رسد دستش

9. از عنایت مپرس کآن معنی

10. نیست در حق بنده گر هستش

11. هرکه عاشق نشد، بدامن دوست

12. نرسد دست همت پستش

13. سیف از مشک بوی دوست شنید

14. بر گریبان خویشتن بستش


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* هر که با منطق خواجو کند اظهار سخن
* در به دریا برد و زیره به کرمان آرد
شعر کامل
خواجوی کرمانی
* ما نقد عافیت به می ناب داده ایم
* خار و خس وجود به سیلاب داده ایم
شعر کامل
رهی معیری
* پای تویی دست تویی هستی هر هست تویی
* بلبل سرمست تویی جانب گلزار بیا
شعر کامل
مولوی