شاه نعمت‌الله ولی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 474

1. هر که رخسار تو بیند به گلستان نرود

2. هر که درد تو کشد از پی درمان نرود

3. آنکه در خانه دمی با تو به خلوت بنشست

4. به تماشای گل و لاله و ریحان نرود

5. خضر اگر لعل روان بخش تو را دریابد

6. بار دیگر به لب چشمهٔ حیوان نرود

7. گر نه امید لقای تو بود در جنّت

8. هیچ عاشق به سوی روضهٔ رضوان نرود

9. مرد باید که ز شمشیر نگرداند روی

10. گر نه از خانه همان به که به میدان نرود

11. هوسم بود که در کیش غمت کشته شوم

12. لیکن این لاشه ضعیف است و به قربان نرود

13. در ازل بر دل ما عشق تو داغی بنهاد

14. که غمش تا به ابد از دل بریان نرود

15. چند گفتی به هوس از پی دل چند روی

16. عاشق دلشده چون از پی جانان نرود

17. نعمت‌الله ز الطاف تو گوید سخنی

18. عاشق آن است که جز در پی جانان نرود


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* کدورت از دل حافظ ببرد صحبت دوست
* صفای همت پاکان و پاکدینان بین
شعر کامل
حافظ
* چرا ز غیر شکایت کنم، که همچو حباب
* همیشه خانه خراب هوای خویشتنم
شعر کامل
صائب تبریزی
* در نامه نیز چند بگنجد حدیث عشق
* کوته کنیم که قصه ما کار دفترست
شعر کامل
سعدی