لینک اشتراک گذاری
کپی شد
وحشی بافقی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 156

1. بتان که اهل تعلق به قید شان بندند

2. غریب سخت دلی چند سست پیوندند

3. تهیهٔ سبب گریه‌های چون زهر است

4. شکر فشانی اینان که در شکر خندند

5. در این جریده افسوس رنگ معنی نیست

6. چنین نگاشته مطبوع صورتی چندند

7. به رود نیل فکندند دیدهٔ پدران

8. جماعتی که از ایشان بهینه فرزندند

9. فغان که نغمه سرایان گل نیند آگه

10. که هست رنگی و بویی بدانچه خرسندند

11. حقوق خدمت سد ساله لعب اطفال است

12. به کشوری که در آن کودکان خداوندند

13. ز شور این نمکینان جز این نیاید کار

14. که بر جراحت وحشی نمک پراکندند


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* برادران و بزرگان نصیحتم مکنید
* که اختیار من از دست رفت و تیر از شست
شعر کامل
سعدی
* مردم آزار محال است خجالت نکشد
* که نمک آب شود چون به جراحت گذرد
شعر کامل
صائب تبریزی
* چو از کوه بفروخت گیتی فروز
* دو زلف شب تیره بگرفت روز
شعر کامل
فردوسی