لینک اشتراک گذاری
کپی شد
اهلی شیرازی_دیوانغزل ها
غزل شمارۀ 1231 : بوفای او که گرم کشد نکنم فغان ز جفای او
غزل شمارۀ 1232 : تو آب خضری و ما تشنه عاشقان از تو
غزل شمارۀ 1233 : تا کی ز دهانش بود ایدل سخن تو
غزل شمارۀ 1234 : سهل است نقد دین و دل گر صرف شد در کوی تو
غزل شمارۀ 1235 : آن بزم عیش ساقی و جام شراب کو
غزل شمارۀ 1236 : بر نقش شیرین کوهکن گریید چشم زار او
غزل شمارۀ 1237 : پیش پای خود ببین شاد از غم مردم مشو
غزل شمارۀ 1238 : مشتی مگسانیم سپند شکر تو
غزل شمارۀ 1239 : قدر ارباب وفا نیست بخاک در تو
غزل شمارۀ 1240 : بسکه حیران گشته ام در جلوه رفتار ازو
غزل شمارۀ 1241 : بسکه سوزیم چو شمع از هوس محفل او
غزل شمارۀ 1242 : دل بکف میداشتم عمری نگاه از دست تو
غزل شمارۀ 1243 : هر که آن گل پا نهد در دیده نمناک او
غزل شمارۀ 1244 : ای مرا داغی به دل از لعل آتش رنگ تو
غزل شمارۀ 1245 : مارا همین جواب سلام است کام ازو
غزل شمارۀ 1246 : من بنده صبا که دهد عرض رای تو
غزل شمارۀ 1247 : ماییم دل و دین بسر کار تو کرده
غزل شمارۀ 1248 : زهی ز عارض تو گلرخان حجاب زده
غزل شمارۀ 1249 : مدعی در جوش و ما بیهوش از آن نو گل شده
غزل شمارۀ 1250 : خوش حالتی است پیش تو از می خوشان شده
غزل شمارۀ 1251 : خوش آنکه بودمه من زباده مست شده
غزل شمارۀ 1252 : چون شمع دل از داغ تو افروختنش به
غزل شمارۀ 1253 : اگر چه عشق نکویان جراحتست همه
غزل شمارۀ 1254 : تو ببزم عیش و نبود ره من در آن میانه
غزل شمارۀ 1255 : خبرم شدست کانمه هوس شراب کرده
غزل شمارۀ 1256 : رسید مست من از می برخ گل افکنده
غزل شمارۀ 1257 : ای مصور ز کف این تخته تعلیم بنه
غزل شمارۀ 1258 : تنم که غرقه بخون اشک لاله گون کرده
غزل شمارۀ 1259 : آتش آهم نهال وادی ایمن شده
غزل شمارۀ 1260 : گهی که زلف بر آن روی مهوش افتاده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* ز خنده رویی گردون فریب رحم مخور
* که رخنه های قفس رخنه رهایی نیست
شعر کامل
صائب تبریزی
* با دوست کنج فقر بهشتست و بوستان
* بی دوست خاک بر سر جاه و توانگری
شعر کامل
سعدی
* همت بلنددار که با همت بلند
* هر جا روی به توسن گردون سواره ای
شعر کامل
صائب تبریزی