1. شکرت را شد اگر چه سپه موران مرکب

2. مگسی نیز نخواهم که کند سایه بر آن لب

3. منم و قامت شاهد، برو ای خواجه مأذن

4. تو در مسجد خود زن و الی ربک فارغب

5. سر درویش بدارد خبر از تاج سلاطین

6. به رهی کان پسر آید سر ما و سم مرکب

7. به کرشمه سر ابرو مکن از بهر خدا خم

8. که ز محراب تو بر شد به فلک نعره یارب

9. لب لعل تو به هنگام شکر خنده پنهان

10. ز پی بردن دلها چه فسونی ست مجرب!

11. مکن، ای شیخ، نصیحت که مکن سجده بتان را

12. چو بود مذهب ما این، نتوان گشت ز مذهب

13. به خیال سر زلفت خبر از خواب ندارم

14. چه درازست شبم، وه که سیه روی چنین شب

15. اگر این سوخته گوید سخن بوس و کناری

16. مکنش عیب که هست این هذیان گفتنش از تب

17. که بود خسرو مدبر که دهد سر به تو باری

18. به سر کنگر زلفت سر پیران مقرب