خواجوی کرمانی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 930

1. دیشب ای باد صبا گوئی که جائی بوده‌ئی

2. پای بند چین زلف دلگشائی بوده‌ئی

3. آشنایانرا ز بوی خویش مست افکنده‌ئی

4. چون چمن پیرای باغ آشنائی بوده‌ئی

5. دسته بند سنبل سروی سرائی کشته‌ئی

6. خاکروب ساحت بستانسرائی بوده‌ئی

7. لاجرم پایت نمی‌آید ز شادی بر زمین

8. چون ندیم مجلس شادی فزائی بوده‌ئی

9. نیک بیرون برده‌ئی راه از شکنج زلف او

10. چون شبی تا روز در تاریک جائی بوده‌ئی

11. تا چه مرغی کاشیان جائی همایون جسته‌ئی

12. گوئیا در سایهٔ پر همائی بوده‌ئی

13. از غم یعقوب حالی هیچ یاد آورده‌ئی

14. چون همه شب همدم یوسف لقائی بوده‌ئی

15. هیچ بوئی برده‌ئی کو در وفا و عهد کیست

16. تا عبیر آمیز بزم بیوفائی بوده‌ئی

17. از دل گمگشتهٔ خواجو نشانی باز ده

18. چون غبار افشان زلف دلربائی بوده‌ئی


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* معلّم چون تو شوخی را ندانست
* بجز درس جفا تعلیم کردن
شعر کامل
جامی
* ساقی به جام عدل بده باده تا گدا
* غیرت نیاورد که جهان پربلا کند
شعر کامل
حافظ
* نرگس مست تو راه دل هشیاران زد
* خفته را بین که چسان بر صف بیداران زد
شعر کامل
فروغی بسطامی