لینک اشتراک گذاری
کپی شد
محتشم کاشانی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 331

1. رخش شمعی است دود آن کمند عنبر آلودش

2. عجب شمعی که از بالا به پایان می‌رود دودش

3. دمی در بزم و صد ره می‌کشد از بیم و امیدم

4. عتاب عشوه آمیز و خطاب خنده آلودش

5. میان آب و آتش داردم دیوانه وش طفلی

6. که در یک لحظه صد ره می‌شوم مقبول و مردودش

7. چو گنجشگیست مرغ دل به دست طفل بی‌باکی

8. که پیش من عزیزش دارد اما می‌کشد زودش

9. من زا لعبت پرستیها دل بازی‌خوری دارم

10. که دارد کودکی با صد هزار آزار خشنودش

11. بسی در تابم از مردم نوازیهای او با آن

12. که می‌دانم به جز بی‌تابی من نیست مقصودش

13. طبیب محتشم در عشق پرکاریست کز قدرت

14. به الماس جفا خوش می‌کند داغ نمک سودش


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* آسایش دو گیتی تفسیر این دو حرف است
* با دوستان مروت با دشمنان مدارا
شعر کامل
حافظ
* سطوت از کوه ستانند و بکاهی بخشند
* کلهٔ جم به گدای سر راهی بخشند
شعر کامل
اقبال لاهوری
* فریب مهربانی خوردم از گردون، ندانستم
* که در دل بشکند خاری که بیرون آرد از پایم
شعر کامل
صائب تبریزی