مولوی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 357

1. چو آن کان کرم ما را شکارست

2. به هر دم هدیه ما را ده هزارست

3. که ما را نردبان زرین و سیمین

4. نهد چون قصد ما بر بام یارست

5. بلادری‌ست در عالم نهانی

6. که بر ما گنج و بر بیگانه مارست

7. به پیش ما خزینه سیم مشمر

8. که ما را زر و سیم بی‌شمارست

9. ز پروانه اگر این افترا بود

10. دو صد چندین ز دست شهریارست


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* شمشاد و سرو را ز تموز و خزان چه باک
* کز گرم و سرد لاله و گل را رسد زیان
شعر کامل
خاقانی
* غالباً تلخی جان کندن من خواست طبیب
* که به جز صبر نفرمود مداوای دگر
شعر کامل
هلالی جغتایی
* سنبل زلف از رخش تا برکنار افتاده است
* گل چو تقویم کهن از اعتبار افتاده است
شعر کامل
صائب تبریزی