اوحدی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 129

1. هم خانه‌ایم، روی گرفتن حلال نیست

2. ناگفته پرسشی، که سخن را مجال نیست

3. گفتی: بسنده کن به خیالی ز وصل ما

4. ما را بغیر ازین سخنی در خیال نیست

5. گر ماه صورت تو ببیند، به صدق دل

6. خود معترف شود که: درو این کمال نیست

7. در پرده‌ای و بر همه کس پرده می‌دری

8. با هر کسی و با تو کسی را وصال نیست

9. مشکل در آن که: وصل تو ممکن نمیشود

10. ورنه به ممکنات رسیدن محال نیست

11. لالند عارفان تو از شرح چند و چون

12. از معرفت خبر نشد آنرا که لال نیست

13. پرسیده‌ای که: آنچه طلب میکنی کجاست؟

14. از من خبر مپرس، که جای سال نیست

15. ای اوحدی، چو این دگران سر دوستی

16. با دیگری مگوی، که ما را به فال نیست

17. گر مدعی سماع حدیثت نمی‌کند

18. دل مرده را سماع نباشد، که حال نیست


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* بس که شب ها دور از آن گل خاک بر سر می کنم
* همچو سبزه صبحدم از خاک سر بر می کنم
شعر کامل
جامی
* نسیم در سر گل بشکند کلاله سنبل
* چو از میان چمن بوی آن کلاله برآید
شعر کامل
حافظ
* دلم ز پرده برون شد کجایی ای مطرب
* بنال هان که از این پرده کار ما به نواست
شعر کامل
حافظ