اوحدی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 542

1. به تازه باد جدایی گلی ببرد ز باغم

2. که همچو بلبل مسکین از آن به درد و به داغم

3. اگر حدیث مشوش کنم بدیع نباشد

4. که از فراق عزیزان مشوشست دماغم

5. مرا مبر به تفرج، مکن حدیث تماشا

6. که بر جمال رخ او، نه مرد گلشن و راغم

7. چراغ خویش به آتش گرفتمی همه وقتی

8. چه آتشست جدایی؟ کزان بمرد چراغم

9. از آنزمان که ببستند باغ وصل ترا در

10. نه میل بود به صحرا، نه دل کشید به باغم

11. همیشه با دل فارغ نشستمی من و اکنون

12. خیال روی تو فرصت نمی‌دهد به فراغم

13. چو اوحدی گرو از بلبلان اگر چه ببردم

14. ز هجرت، ای گل رنگین، زبان گرفته چو زاغم


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* به خود از بهر حسرت داد راهم ورنه معلومست
* ز دریا چند در آغوش گنجد موج دریا را
شعر کامل
نظیری نیشابوری
* سبکبار مردم سبک‌تر روند
* حق این است و صاحبدلان بشنوند
شعر کامل
سعدی
* شاه شمشادقدان خسرو شیرین دهنان
* که به مژگان شکند قلب همه صف شکنان
شعر کامل
حافظ