سعدی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 42

1. نشاید گفتن آن کس را دلی هست

2. که ننهد بر چنین صورت دل از دست

3. به منظوری که با او می‌توان گفت

4. نه خصمی کز کمندش می‌توان رست

5. به دل گفتم ز چشمانش بپرهیز

6. که هشیاران نیاویزند با مست

7. سرانگشتان مخضوبش نبینی

8. که دست صبر برپیچید و بشکست

9. نه آزاد از سرش بر می‌توان خاست

10. نه با او می‌توان آسوده بنشست

11. اگر دودی رود بی آتشی نیست

12. و گر خونی بیاید کشته‌ای هست

13. خیالش در نظر چون آیدم خواب

14. نشاید در به روی دوستان بست

15. نشاید خرمن بیچارگان سوخت

16. نمی‌باید دل درمندگان خست

17. به آخر دوستی نتوان بریدن

18. به اول خود نمی‌بایست پیوست

19. دلی از دست بیرون رفته سعدی

20. نیاید باز تیر رفته از شست


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* گفتی ز خاک بیشترند اهل عشق من
* از خاک بیشتر نه که از خاک کمتریم
شعر کامل
سعدی
* ستم از غمزه میاموز که در مذهب عشق
* هر عمل اجری و هر کرده جزایی دارد
شعر کامل
حافظ
* چاره من مرهم کافوری صبح است و بس
* من که دارم بر جگر داغی ز هر اختر جدا
شعر کامل
صائب تبریزی