صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 1827

1. مرا که داغ و کبابم چه دوزخ و چه بهشت

2. مرا که مست و خرابم چه کعبه و چه کنشت

3. نخست پیر خرابات چون قلم قط زد

4. برات روزی ما بر لب پیاله نوشت

5. به آب شور مرا کعبه کی فریب دهد؟

6. که مشربم شده خوگر به آب تلخ کنشت

7. به کلک قاعده دانی شکستگی مرساد

8. که توبه نامه ما با خط شکسته نوشت!

9. هزار بوسه سیراب می توان کردن

10. لب پیاله گر افتد به دست ما لب کشت

11. مرا که واله آن چاک سینه ام صائب

12. کجا گشاده شود دل ز کوچه باغ بهشت؟


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* این خانه که پیوسته در او بانگ چغانه‌ست
* از خواجه بپرسید که این خانه چه خانه‌ست
شعر کامل
مولوی
* من از آن حسن روزافزون که یوسف داشت دانستم
* که عشق از پرده عصمت برون آرد زلیخا را
شعر کامل
حافظ
* عمر بگذشت و شب تاریک هجر آخر نشد
* یا شبم کوتاه می‌بایست، یا عمرم دراز
شعر کامل
هلالی جغتایی