لینک اشتراک گذاری
کپی شد
صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 2131

1. خورشید ترا از خط شبرنگ وبال است

2. چون سایه قدم پیش نهد وقت زوال است

3. از خنجر سیراب نترسد جگر ما

4. هر چند که می صاف بود مفت سفال است

5. هر دانه که از آبله دست نشد سبز

6. زنهار مکن میل که آن تخم وبال است

7. در سلسله آبله دست توان یافت

8. امروز درین دایره آبی که حلال است

9. موقوف به آسایش چرخ است قرارم

10. هر کار که موقوف محال است، محال است

11. از بس که گرفتار گرفتاری خویشم

12. هر حلقه دامم به نظر چشم غزال است

13. بر بستر گل وقت خزان تکیه نماید

14. آن را که ز طاوس، نظر بر پر و بال است

15. صائب سخن غنچه نشکفته همین است

16. جمعیت دل در گره سخت ملال است


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* شوری از ناله مجنون به بیابان افتاد
* که دل از سینه لیلی ره صحرا برداشت
شعر کامل
صائب تبریزی
* چشم من کرد به هر گوشه روان سیل سرشک
* تا سهی سرو تو را تازه‌تر آبی دارد
شعر کامل
حافظ
* ببین ای پند گو آه من و بر مجمع دیگر
* چراغ خویش روشن کن که اینجا باد می‌آید
شعر کامل
محتشم کاشانی