صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 2929

1. اگرچه لاله من ریشه در خاک چمن دارد

2. زوحشت برگ برگم داغ غربت در وطن دارد

3. به شمعی می برم غیرت درین هنگامه کثرت

4. که از فانوس با خود خلوتی در انجمن دارد

5. صدف را می توان سرحلقه دریادلان گفتن

6. که با چندین گهر مهر خموشی بر دهن دارد

7. مکرر می کند یک حرف را صدبار چون طوطی

8. سخنسازی که با آهن دلان روی سخن دارد

9. ز آب زندگانی خضر را لب تشنه می آرد

10. چه آب دلفریب است این که آن چاه ذقن دارد

11. حباب از بی دهانی می کشد خمیازه حسرت

12. زگوهر دانه یابد چون صدف هر کس دهن دارد

13. چو از سیماب شبنم نیست خالی گوش گل صائب

14. چه حاصل زین که بلبل پیش گل راه سخن دارد؟


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* همراه من مباش که غیرت برند خلق
* در دست مفلسی چو ببینند گوهری
شعر کامل
سعدی
* در این بازار اگر سودیست با درویش خرسند است
* خدایا منعمم گردان به درویشی و خرسندی
شعر کامل
حافظ
* روز و شب را همچو خود مجنون کنم
* روز و شب را کی گذارم روز و شب
شعر کامل
مولوی