سخن بزرگان
بزرگى آفريننده در انديشه‌ات، آفريده را خُرد مى‌نماياند در ديده‌ات.
امام علی (علیه السلام)

صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 2969

1. زدیدار تو از یوسف زلیخا مهر برگیرد

2. چراغ دیده یعقوب از روی تو درگیرد

3. نه زاهد ماند نه میخواره از حسن جهانسوزش

4. که چون گردید آتش شعله ور در خشک و تر گیرد

5. در آب زندگانی موی آتش دیده را ماند

6. رگ جانی که پیچ و تاب از ان موی کمر گیرد

7. از ان عاشق به آتشهای رنگارنگ می سوزد

8. که آن روی لطیف از هر نگه رنگ دگر گیرد

9. ز سر پا کردگان را تا چه گلها بر سر افشاند

10. بیابانی که پای راهرو را در گهر گیرد

11. زخرمن جوی رزق، از خوشه چینان دست کوته کن

12. که مور پست فطرت دانه از مور دگر گیرد

13. سپر انداختم تا خون نباید خورد، ازین غافل

14. که این پیمانه چون شد سرنگون خون بیشتر گیرد

15. من آن لعل گرانقدرم بساط خاک را صائب

16. که بوسد دست خود هر کس مرا از خاک برگیرد


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* گرم از دست برخیزد که با دلدار بنشینم
* ز جام وصل می‌نوشم ز باغ عیش گل چینم
شعر کامل
حافظ
* چو در دست است رودی خوش بزن مطرب سرودی خوش
* که دست افشان غزل خوانیم و پاکوبان سر اندازیم
شعر کامل
حافظ
* معلّم چون تو شوخی را ندانست
* بجز درس جفا تعلیم کردن
شعر کامل
جامی