لینک اشتراک گذاری
کپی شد
صائب تبریزی_دیوانغزل ها
غزل شمارهٔ 5221 : ندامت بود بار مطلوب خشک
غزل شمارهٔ 5222 : جلوه های مختلف دارد شراب لاله رنگ
غزل شمارهٔ 5223 : پای سعی دیگران آمد گر از صحرا به سنگ
غزل شمارهٔ 5224 : می کند بتگر اگر بت زمان حاصل ز سنگ
غزل شمارهٔ 5225 : می شود دایره خلق ز بیماری تنگ
غزل شمارهٔ 5226 : می زنم گرم زبس تیشه خود بر رگ سنگ
غزل شمارهٔ 5227 : پیش چشمی که ز کان لعل برون آورده است
غزل شمارهٔ 5228 : جهان فروز چنان گشت باده گلرنگ
غزل شمارهٔ 5229 : به چشم راه شناسان بود بیابان تنگ
غزل شمارهٔ 5230 : آمد بهار و شد در و دیوار لاله رنگ
غزل شمارهٔ 5231 : از روی لاله گون تو در خون تپید رنگ
غزل شمارهٔ 5232 : از تنک رویی شود همصحبت هر خار گل
غزل شمارهٔ 5233 : چون قفس پر رخنه شد دیوار باغ از جوش گل
غزل شمارهٔ 5234 : خنده کردی درگلستان تازه شد ایمان گل
غزل شمارهٔ 5235 : عندلیب ما ندارد تاب استغنای گل
غزل شمارهٔ 5236 : نیست امروزی چو شبنم عشق من باروی گل
غزل شمارهٔ 5237 : نتابد از شکست خلق رو گوهرشناس دل
غزل شمارهٔ 5238 : نمی گردند ارباب بصیرت از خدا غافل
غزل شمارهٔ 5239 : بدر از روشنی عاریه گردید هلال
غزل شمارهٔ 5240 : عشق را نغمه داود بود شیون دل
غزل شمارهٔ 5241 : مکش ای سلسله مورو به هم از زاری دل
غزل شمارهٔ 5242 : تووآوازه خوبی و من و زاری دل
غزل شمارهٔ 5243 : دل شبها مشو از دیده گریان غافل
غزل شمارهٔ 5244 : من که هرپاره دلم هست به صد جا مشغول
غزل شمارهٔ 5245 : شکوه حسن فزون گردد از لباس جلال
غزل شمارهٔ 5246 : خمار من نشکست از ایاغ چشم غزال
غزل شمارهٔ 5247 : گرفته اوج ز بس فیض نوبهار امسال
غزل شمارهٔ 5248 : نیم ز پرسش محشر به هیچ باب خجل
غزل شمارهٔ 5249 : چراغ ماه خطر دارد از رمیدن دل
غزل شمارهٔ 5250 : نمی روم قدمی راه بی اشاره دل

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* هین سخن تازه بگو تا دو جهان تازه شود
* وارهد از حد جهان بی‌حد و اندازه شود
شعر کامل
مولوی
* آن که ما سرگشته اوییم در دل بوده است
* دوری ما غافلان از قرب منزل بوده است
شعر کامل
صائب تبریزی
* و گر شمشیر برگیری سپر پیشت بیندازم
* که بی شمشیر خود کشتی به ساعدهای سیمینم
شعر کامل
سعدی