لینک اشتراک گذاری
کپی شد
صائب تبریزی_دیوانغزل ها
غزل شمارهٔ 5461 : ما به بوی گل ز قرب گلستان آسوده ایم
غزل شمارهٔ 5462 : در دل صد پاره عیش جاودان پوشیده ایم
غزل شمارهٔ 5463 : ما ز شغل آب و گل آیینه را پرداختیم
غزل شمارهٔ 5464 : ما نفس بر لب به صد رنج و تعب می آوریم
غزل شمارهٔ 5465 : از شکست آرزو قند مکرر می خوریم
غزل شمارهٔ 5466 : ما ز حیرت در حریم وصل هجران می کشیم
غزل شمارهٔ 5467 : ما به دشنام از لب شیرین دلبر قانعیم
غزل شمارهٔ 5468 : ما ز اهل عالمیم اما ز عالم فارغیم
غزل شمارهٔ 5469 : ما چو صبح از راست گفتاری علم در عالمیم
غزل شمارهٔ 5470 : گرد باد دامن صحرای بی سامانیم
غزل شمارهٔ 5471 : چند چون اخگر نفس در زیر خاکستر زنیم
غزل شمارهٔ 5472 : در وصالیم و زهجران دست برسر می زنیم
غزل شمارهٔ 5473 : مستیی کو تا ره صحرای محشر سرکنیم
غزل شمارهٔ 5474 : عشق کو همچو گل با خون خود بازی کنیم
غزل شمارهٔ 5475 : ما کجا دست آشنا با مهره گل می کنیم
غزل شمارهٔ 5476 : ما پریشان حاصل خود را زمستی می کنیم
غزل شمارهٔ 5477 : دست اگر کوتاه باشد آرزویی می کنیم
غزل شمارهٔ 5478 : دل درون سینه و ما رو به صحرا می رویم
غزل شمارهٔ 5479 : گر چه ما راه طلب را پای در گل می رویم
غزل شمارهٔ 5480 : گر چنین از کف عنان توسن دل می دهیم
غزل شمارهٔ 5481 : حدیث تلخ ناصح کرد بیخود چون می نابم
غزل شمارهٔ 5482 : ز کوشش حاصلی غیر از غبار دل نمی یابم
غزل شمارهٔ 5483 : نظر تا باز کردم بر رخش بار سفر بستم
غزل شمارهٔ 5484 : ز گیرایی چنان گشته است بی برگ و نوا دستم
غزل شمارهٔ 5485 : در آن شبها که از یاد تو ساغر بود در دستم
غزل شمارهٔ 5486 : ز شور عشق اگر گل بر سر دستار می بستم
غزل شمارهٔ 5487 : نه آن جنسم که در قحط خریدار از بها افتم
غزل شمارهٔ 5488 : به یاد آتشین رخساره ای در انجمن رفتم
غزل شمارهٔ 5489 : به پای خفته دایم حرف از شبگیر می گفتم
غزل شمارهٔ 5490 : زبیتابی عنان خواهش دل را چسان پیچم

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* پس مقالات من و مجلس تو
* راست چون زیره و چون کرمانست
شعر کامل
انوری
* خردمند باید دل پادشا
* که تیزی و تندی نیارد بها
شعر کامل
فردوسی
* جای دل در سینه صد پاره دارم آتشی
* شعله را چون گل درون پیرهن پیچیده ام
شعر کامل
رهی معیری