لینک اشتراک گذاری
کپی شد
صائب تبریزی_دیوانغزل ها
غزل شمارهٔ 6631 : تا سرو ترا راه به گلزار فتاده
غزل شمارهٔ 6632 : از توبه شود سرکشی نفس زیاده
غزل شمارهٔ 6633 : زلفی که بر آن طرف بناگوش فتاده
غزل شمارهٔ 6634 : از حسن تو یک رقعه به گلزار رسیده
غزل شمارهٔ 6635 : از ناله نسیمیش به بستان نرسیده
غزل شمارهٔ 6636 : تا دیده خود کرد چو دستار شکوفه
غزل شمارهٔ 6637 : در مجمع ما نیست کسی را غم خانه
غزل شمارهٔ 6638 : ای چشم تو خونریزتر از دور زمانه
غزل شمارهٔ 6639 : دلگیر نیست از تن، جانهای زنگ بسته
غزل شمارهٔ 6640 : عشق اختیار دل را از دست ما گرفته
غزل شمارهٔ 6641 : بیگانگی ز حد رفت ساقی می صفا ده
غزل شمارهٔ 6642 : آن خوش پسر برآمد از خانه می کشیده
غزل شمارهٔ 6643 : چون چنگ هر رگ من، دارد سری به ناله
غزل شمارهٔ 6644 : خراب گشت ز می زاهد شراب ندیده
غزل شمارهٔ 6645 : به جرم این که کله کج نهاده است شکوفه
غزل شمارهٔ 6646 : مباش از سخن سخت در شکست پیاله
غزل شمارهٔ 6647 : به حوالی دو چشمش حشم بلا نشسته
غزل شمارهٔ 6648 : کشد گر به صورت ز دل صد زبانه
غزل شمارهٔ 6649 : ای که از شغل عمارت غافل از دل گشته ای
غزل شمارهٔ 6650 : کیستم من، مشت خار در محیط افتاده ای
غزل شمارهٔ 6651 : بوسه ای قیمت ازان لبها به صد جان کرده ای
غزل شمارهٔ 6652 : با لباس عنبرین امروز جولان کرده ای
غزل شمارهٔ 6653 : می فشانم آستین بر افسر گوهرنگار
غزل شمارهٔ 6654 : از نمکدان تو محشر گرد بیرون رانده ای
غزل شمارهٔ 6655 : در تمام عمر اگر یک روز عاشق بوده ای
غزل شمارهٔ 6656 : ای در آتش از هوایت نعل هر سیاره ای
غزل شمارهٔ 6657 : می کشد دل را ز دستم دلربای تازه ای
غزل شمارهٔ 6658 : نیست در مغز زمین چون گردبادم ریشه ای
غزل شمارهٔ 6659 : ای جهانی محو رویت، محو سیمای که ای؟
غزل شمارهٔ 6660 : ای ز روی آتشینت هر دل آتشخانه ای

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* چه فضل و علم گرد آرم؟ چو رو در عشق او آرم
* به بصره چو کشم خرما؟! به کرمان چون برم زیره
شعر کامل
مولوی
* بی محبت مگذران عمر عزیز خویش را
* در بهاران عندلیب و در خزان پروانه باش
شعر کامل
صائب تبریزی
* دران مبین تو که شور است آب دیده عاشق
* که پرورش جز از این آب نیست مهرگیا را
شعر کامل
امیرخسرو دهلوی