لینک اشتراک گذاری
کپی شد
سنایی_دیوانغزل ها
غزل شمارهٔ 271 : خورشید تویی و ذره ماییم
غزل شمارهٔ 272 : ما را میفگنید که ما اوفتاده‌ایم
غزل شمارهٔ 273 : دلبرا ما دل به چنگال بلا بسپرده‌ایم
غزل شمارهٔ 274 : از پی تو ز عدم ما به جهان آمده‌ایم
غزل شمارهٔ 275 : ما کلاه خواجگی اکنون ز سر بنهاده‌ایم
غزل شمارهٔ 276 : تا ما به سر کوی تو آرام گرفتیم
غزل شمارهٔ 277 : چشم روشن بادمان کز خود رهایی یافتیم
غزل شمارهٔ 278 : رورو که دل از مهر تو بد عهد گسستیم
غزل شمارهٔ 279 : سر بر خط عاشقی نهادیم
غزل شمارهٔ 280 : ما فوطه و فوطه پوش دیدیم
غزل شمارهٔ 281 : نه سیم نه دل نه یار داریم
غزل شمارهٔ 282 : آمد گه آنکه ساغر آریم
غزل شمارهٔ 283 : ما عشق روی آن نگاریم
غزل شمارهٔ 284 : خیز تا می خوریم و غم نخوریم
غزل شمارهٔ 285 : خیز تا دامن ز چرخ هفتمین برتر کشیم
غزل شمارهٔ 286 : ما قد ترا بنده‌تر از سرو روانیم
غزل شمارهٔ 287 : گرچه از جمع بی نیازانیم
غزل شمارهٔ 288 : ما همه راه لب آن دلبر یغما زنیم
غزل شمارهٔ 289 : او چنان داند که ما در عشق او کمتر زنیم
غزل شمارهٔ 290 : باز ماندم در بلایی الغیاث ای دوستان
غزل شمارهٔ 291 : سنایی را یکی برهان ز ننگ و نام جان ای جان
غزل شمارهٔ 292 : مرا عشقت بنامیزد بدانسان پرورید ای جان
غزل شمارهٔ 293 : تماشا را یکی بخرام در بستان جان ای جان
غزل شمارهٔ 294 : جانا نخست ما را مرد مدام گردان
غزل شمارهٔ 295 : ای وصل تو دستگیر مهجوران
غزل شمارهٔ 296 : عاشقی گر خواهد از دیدار معشوقی نشان
غزل شمارهٔ 297 : چون در معشوق کوبی حلقه عاشق‌وار زن
غزل شمارهٔ 298 : چنگ در فتراک عشق هیچ بت رویی مزن
غزل شمارهٔ 299 : جام را نام ای سنایی گنج کن
غزل شمارهٔ 300 : ساقیا مستان خواب آلوده را بیدار کن

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* گرچه دست سرو کوتاه است از دامان گل
* سرو بالایی که ما داریم سر تا پا گل است
شعر کامل
صائب تبریزی
* من به اوج لامکان بردم، وگرنه پیش ازین
* عشقبازی پله ای از دار بالاتر نداشت
شعر کامل
صائب تبریزی
* همچنان طفلی که در وحشت سرایی مانده است
* دل درون سینه ام بی طاقتی ها می کند
شعر کامل
رهی معیری