شیخ بهایی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 10

1. عهد جوانی گذشت، در غم بود و نبود

2. نوبت پیری رسید، صد غم دیگر فزود

3. کارکنان سپهر، بر سر دعوی شدند

4. آنچه بدادند دیر، باز گرفتند زود

5. حاصل ما از جهان نیست بجز درد و غم

6. هیچ ندانم چراست این همه رشک حسود

7. نیست عجب گر شدیم شهره به زرق و ریا

8. پردهٔ تزویر ما، سد سکندر نبود

9. نام جنون را به خود داد بهائی قرار

10. نیست بجز راه عشق، زیر سپهر کبود


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* تا به افسوس به پایان نرود عمر عزیز
* همه شب ذکر تو می‌رفت و مکرر می‌شد
شعر کامل
سعدی
* سیب را بو کرد موسی جان بداد
* بازجو آن بو ز سیبستان کیست
شعر کامل
مولوی
* عاشقانی که باخبر میرند
* پیش معشوق چون شکر میرند
شعر کامل
مولوی