شیخ بهایی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 9

1. آنها که ربودهٔ الستند

2. از عهد الست باز مستند

3. تا شربت بیخودی چشیدند

4. از بیم و امید، باز رستند

5. چالاک شدند، پس به یک گام

6. از جوی حدوث، باز جستند

7. اندر طلب مقام اصلی

8. دل در ازل و ابد نبستند

9. خالی ز خود و به دوست باقی

10. این طرفه که نیستند و هستند

11. این طایفه‌اند، اهل توحید

12. باقی، همه خویشتن پرستند


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* چه عقده‌هاست به کار دلم ز بخت سیاه
* که زلف دوست بلند است و دست من کوتاه
شعر کامل
فروغی بسطامی
* چون کدو بی‌خبری زین که گلویت بستم
* بستم و می‌کشمت چون ز رسن بگریزی
شعر کامل
مولوی
* حضور خلوت انس است و دوستان جمعند
* و ان یکاد بخوانید و در فراز کنید
شعر کامل
حافظ