لینک اشتراک گذاری
کپی شد
بیدل دهلوی_دیوانغزل ها
غزل شمارهٔ 1231 : فکر نازک عالمی را سرمهٔ تقریر شد
غزل شمارهٔ 1232 : تا دل دیوانه واماند از تپیدن داغ شد
غزل شمارهٔ 1233 : آگاهی دل انجمن اختلاف شد
غزل شمارهٔ 1234 : به‌ کدام فرصت ازین چمن هوس از فضولی اثر کشد
غزل شمارهٔ 1235 : جبههٔ‌حرص اگر چنین‌گرد ره هوس‌کشد
غزل شمارهٔ 1236 : از غبارم هرچه بالا می‌کشد
غزل شمارهٔ 1237 : هرکه حرفی از لبت وامی‌کشد
غزل شمارهٔ 1238 : شوق دیداری ‌که از دل بال حسرت می کشد
غزل شمارهٔ 1239 : عریانی آنقدر به برم تنگ می‌کشد
غزل شمارهٔ 1240 : مد بقا کجا به مه و سال می‌کشد
غزل شمارهٔ 1241 : حرص پیری شیأالله از خروشم می‌کشد
غزل شمارهٔ 1242 : باز دامان دل آهنگ چه گلشن می‌کشد
غزل شمارهٔ 1243 : بار ما عمری‌ست دوش چشم حیران می‌کشد
غزل شمارهٔ 1244 : چو شمع هیچکس به زیانم نمی‌کشد
غزل شمارهٔ 1245 : رفته رفته این بزرگیها به بازی می‌کشد
غزل شمارهٔ 1246 : همچو مینا غنچهٔ رازم بهار آهنگ شد
غزل شمارهٔ 1247 : کم و بیش وهم تعینت سر و برگ نقص و کمال شد
غزل شمارهٔ 1248 : دل شهرهٔ تسلیم ز ضبط‌ نفسم شد
غزل شمارهٔ 1249 : روز سیهم سایه صفت جزو بدن شد
غزل شمارهٔ 1250 : تا پری به ‌عرض آمد موج شیشه عریان شد
غزل شمارهٔ 1251 : ترک آرزوکردم رنج هستی آسان‌ شد
غزل شمارهٔ 1252 : رم وحشی نگاه من غبارانگیز جولان شد
غزل شمارهٔ 1253 : قیامت خنده‌ریزی بر مزار من‌ گل ‌افشان شد
غزل شمارهٔ 1254 : مخمل و دیبا حجاب هستی رسوا نشد
غزل شمارهٔ 1255 : مکتوب مقصد ما از بیکسی فغان شد
غزل شمارهٔ 1256 : عید است غبار سر راه تو توان شد
غزل شمارهٔ 1257 : پیر گردیدم و هستی سبب ننگ نشد
غزل شمارهٔ 1258 : گل نکرد آهی‌که بر ما خنجر قاتل نشد
غزل شمارهٔ 1259 : از حوادث خاطر آزاد ما غمگین نشد
غزل شمارهٔ 1260 : چون شفق از رنگ خونم هیچکس‌گلچین نشد

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* باشد که خود به رحمت یاد آورند ما را
* ور نه کدام قاصد پیغام ما گذارد
شعر کامل
سعدی
* امشب که بزم عارفان از شمع رویت روشنست
* آهسته تا نبود خبر رندان شاهدباز را
شعر کامل
سعدی
* منه دل بر وفای چرخ کجرو هوش اگر داری
* که دستش هر زمان چون تاک بر دوش دگر باشد
شعر کامل
صائب تبریزی