هلالی جغتایی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 229

1. اگر چون خاک پامالم کنی، خاک درت گردم

2. وگر چون گرد بر بادم دهی، گرد سرت گردم

3. کشی خنجر که می‌سازم به دست خویش قربانت

4. چه لطف‌ست این؟ که من قربان دست و خنجرت گردم

5. تو ماه کشور حسنی و شاه کشور خوبان

6. گدای کشورت باشم، اسیر لشکرت گردم

7. پس از مردن چو در پرواز آید مرغ جان من

8. چوم مرغان حرم بر گرد قصر و منظرت گردم

9. مگس‌وارم، به تلخی، چند رانی؟ سوی خویشم خوان

10. که بر گرد لب شیرین همچون شکرت گردم

11. هلالی را به هشیاری چه جای طعن؟ ای ساقی

12. بگردان ساغر می تا هلاک ساغرت گردم


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* من آن نگین سلیمان به هیچ نستانم
* که گاه گاه بر او دست اهرمن باشد
شعر کامل
حافظ
* آن آبنوسین شاخ بین، مار شکم سوراخ بین
* افسونگر گستاخ بین لب بر لب مار آمده
شعر کامل
خاقانی
* در گلستانی کان گلبن خندان بنشست
* سرو آزاد به یک پای غرامت برخاست
شعر کامل
سعدی