لینک اشتراک گذاری
کپی شد
صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 101

1. ریخت چون دندان، شود افزون غم نان خلق را

2. سد راه شکوه روزی است دندان خلق را

3. در جوانی گر چه فارغ از غم نان نیستند

4. گردد از قد دوتا این غم دو چندان خلق را

5. آنچنان کز آب تلخ افزون شود لب تشنگی

6. دستگاه حرص افزاید ز سامان خلق را

7. می رسد در خانه در بسته روزی چون اجل

8. حرص دارد این چنین خاطر پریشان خلق را

9. قسمت حق سد راه شکوه مردم نشد

10. چون کند راضی کسی از خود به احسان خلق را؟

11. می ربایند از دهان مور صائب دانه را

12. گر بود زیر نگین ملک سلیمان خلق را


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* چون پیاله دلم از توبه که کردم بشکست
* همچو لاله جگرم بی می و خمخانه بسوخت
شعر کامل
حافظ
* تو را ز کنگره عرش می‌زنند صفیر
* ندانمت که در این دامگه چه افتادست
شعر کامل
حافظ
* اشک خونین نه ز هر آب و گل آید بیرون
* این گل از دامن صحرای دل آید بیرون
شعر کامل
صائب تبریزی