صائب تبریزی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 363

1. برآتش می گذارم خرقه پشمینه خود را

2. نهان تا چند دارم در نمد آیینه خود را؟

3. کسی را می رسد لاف زبردستی درین میدان

4. که از دشمن نخواهد وقت فرصت کینه خود را

5. درین دریا حبابی چهره مقصود می بیند

6. که کرد از کاسه زانوی خود آیینه خود را

7. چو طفلان هفته ای یک روز آزادی نمی خواهم

8. بدل با روز شنبه می کنم آدینه خود را

9. مگر بی خواست آب رحم گرد دیده اش گردد

10. به دشمن می نمایم سینه بی کینه خود را

11. نگنجد در ته دامان ساحل گوهر رازم

12. به دریا می سپارم چون صدف گنجینه خود را

13. میان اهل دل صائب نیارد سر بر آوردن

14. نسازد دوست هر کس دشمن دیرینه خود را


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* با صد هزار جلوه برون آمدی که من
* با صد هزار دیده تماشا کنم تو را
شعر کامل
فروغی بسطامی
* یک جهان شوخی به یک عالم حیا آمیختند
* کان دو رعنا نرگس از بستان حسن انگیختند
شعر کامل
محتشم کاشانی
* عقل بیچارست در زندان عشق
* چون مسلمانی به دست کافری
شعر کامل
سعدی