لینک اشتراک گذاری
کپی شد
صائب تبریزی_دیوانغزل ها
غزل شمارهٔ 6391 : همچشم آبله است دل اشکبار من
غزل شمارهٔ 6392 : دایم به یک قرار بود مشت خار من
غزل شمارهٔ 6393 : دلدار رفت و برد دل خاکسار من
غزل شمارهٔ 6394 : دل کی رسد به وصل تو ای سروناز من؟
غزل شمارهٔ 6395 : چون تخم سوخته است ز سودا دماغ من
غزل شمارهٔ 6396 : موقوف انقطاع بود اتصال من
غزل شمارهٔ 6397 : دل می برد ز قند مکرر کلام من
غزل شمارهٔ 6398 : از دستبرد ناله آتش زبان من
غزل شمارهٔ 6399 : فیض نسیم صبح بود با فغان من
غزل شمارهٔ 6400 : در روز حشر سایه کوه گناه من
غزل شمارهٔ 6401 : گمراه شد ز غفلت من رهنمای من
غزل شمارهٔ 6402 : آرد به وجد سوختگان را نوای من
غزل شمارهٔ 6403 : شد خشک از گشودن لب آبروی من
غزل شمارهٔ 6404 : نازکترست از رگ جان گفتگوی من
غزل شمارهٔ 6405 : زین گریه ها که هست گره در گلوی من
غزل شمارهٔ 6406 : هر شبنمی است دیده بینا درین چمن
غزل شمارهٔ 6407 : گریان ز کوی او دل ما می رود برون
غزل شمارهٔ 6408 : از تن خجل ز شرم گنه رفت جان برون
غزل شمارهٔ 6409 : هر تیره دل کجا شنود بوی پیرهن؟
غزل شمارهٔ 6410 : افشان خال بر رخ آن دلربا ببین
غزل شمارهٔ 6411 : در انتهای کار خود از ابتدا ببین
غزل شمارهٔ 6412 : آن چشم مست و غمزه هشیار را ببین
غزل شمارهٔ 6413 : ما از صفای سینه بی کینه بر زمین
غزل شمارهٔ 6414 : بی درد مشکل است سخن گفتن این چنین
غزل شمارهٔ 6415 : با درد بود صاف دل ساغر مستان
غزل شمارهٔ 6416 : صاف است به گردون دل بی کینه مستان
غزل شمارهٔ 6417 : تا از خودی خود نبریدند عزیزان
غزل شمارهٔ 6418 : حیرت زدگان را نشود خواب پریشان
غزل شمارهٔ 6419 : سیلاب حواس است نظرهای پریشان
غزل شمارهٔ 6420 : از ریگ توان روغن بادام گرفتن

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* یاد باد آن که سر کوی توام منزل بود
* دیده را روشنی از خاک درت حاصل بود
شعر کامل
حافظ
* خوش آن که حلقه‌های سر زلف واکنی
* دیوانگان سلسله‌ات را رها کنی
شعر کامل
فروغی بسطامی
* فردا که خاک مرده به حشر آدمی کنند
* ای باد خاک من مطلب جز به کوی دوست
شعر کامل
سعدی