لینک اشتراک گذاری
کپی شد
صائب تبریزی_دیوانغزل ها
غزل شمارهٔ 2221 : عقل را گوشه سرایی هست
غزل شمارهٔ 2222 : در خون کشد نظر را حسنی که بی حجاب است
غزل شمارهٔ 2223 : از خودگذشتگان را آیینه بی غبارست
غزل شمارهٔ 2224 : از خود گذشتگان را آیینه بی غبارست
غزل شمارهٔ 2225 : موج سراب دنیا، شمشیر آبدارست
غزل شمارهٔ 2226 : از غیرت رکابت از دیده خون روان است
غزل شمارهٔ 2227 : از غیرت رکابت از دیده خون روان است
غزل شمارهٔ 2228 : بود و نمود عاشق، از آب و تاب حسن است
غزل شمارهٔ 2229 : همین بلبل است خندان، هم باغبان شکفته است
غزل شمارهٔ 2230 : در جوش لاله و گل، دیوانه را عروسی است
غزل شمارهٔ 2231 : هر خار این گلستان مفتاح دلگشایی است
غزل شمارهٔ 2232 : تن پرور از شهادت گر سر کشد عجب نیست
غزل شمارهٔ 2233 : مرا از تیره بختی شکوه بیجاست
غزل شمارهٔ 2234 : کجا میل کبابم در شراب است؟
غزل شمارهٔ 2235 : به چشمم بی تو گلشن خارزارست
غزل شمارهٔ 2236 : شراب نامرادی بی خمارست
غزل شمارهٔ 2237 : فلک نیلوفر دریای عشق است
غزل شمارهٔ 2238 : خوشم با ناله خود، دم همین است
غزل شمارهٔ 2239 : ز نغمه تا خدا یک کوچه راه است
غزل شمارهٔ 2240 : به چشم من فلک یک چشمخانه است
غزل شمارهٔ 2241 : نه هر تن لایق تشریف شاهی است
غزل شمارهٔ 2242 : در خودآرایی خطرها مضمرست
غزل شمارهٔ 2243 : همت ما را مکانی دیگرست
غزل شمارهٔ 2244 : وقت ما از ساغر و مینا خوش است
غزل شمارهٔ 2245 : از نظر هرگز خیالش دور نیست
غزل شمارهٔ 2246 : تا نافه زلف مجلس آراست
غزل شمارهٔ 2247 : شد آب و هنوز در حجاب است
غزل شمارهٔ 2248 : پیغام، نمکچش وصال است
غزل شمارهٔ 2249 : بی یار بهار دلنشین نیست
غزل شمارهٔ 2250 : چینی که طراز جبهه یارست

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* کمال است در نفس انسان سخن
* تو خود را به گفتار ناقص مکن
شعر کامل
سعدی
* باده کو تا به من آن تلخ زبان رام شود؟
* تلخی می نمک تلخی بادام شود
شعر کامل
صائب تبریزی
* عقده های مشکلم چون عود یکسر باز شد
* تا فتادم در حریم دلگشای سوختن
شعر کامل
صائب تبریزی